بازیگر، نویسنده و کارگردان تئاتر و سینما
امیر موسوی
«۴۵ سال روی صحنه، بهدنبال یک لحظهی صادقانه»
درباره
حتی سکوتم هم دیالوگ دارد
فعالیت هنریام را در سال ۱۳۵۵ در تئاتر دانشگاه تهران آغاز کردم و طی نزدیک به نیم قرن، در بیش از ۴۸۰ اجرای صحنهای و دهها اثر سینمایی و تلویزیونی حضور داشتهام.
خودم را «شاگرد همیشگی صحنه» مینامم؛ در کنار بازیگری، ۲۲ نمایش را کارگردانی کردهام و در ۱۶ دوره از جشنوارههای معتبر داخلی و بینالمللی در جایگاه داوری نشستهام.
«من هر شب برای اولینبار روی صحنه میروم، حتی بعد از چهلوپنج سال.»
مسیر حرفهای
از تئاتر دانشگاه تا سالن اصلی تئاتر شهر
آغاز فعالیت در تئاتر دانشگاه تهران، با نمایش «شب بخیر مادر».
اولین نقش سینمایی، در فیلم «باران بیامان».
کارگردانی نخستین نمایش، «خانهی عروسک»، اثر هنریک ایبسن.
دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد، از جشنواره فیلم فجر.
تندیس بهترین کارگردانی نمایش، از جشنواره تئاتر فجر.
آغاز همکاری بهعنوان عضو هیئت داوران جشنواره بینالمللی تئاتر فجر.
اجرای نمایش «سایههای نیمهشب» — اثر جاری، در سالن اصلی تئاتر شهر.
آثار هنری
میان صحنه، دوربین و کارگردانی
چهار دهه فعالیت هنریام را نمیشود در یک قاب گنجاند؛ گاهی روی صحنهی تئاتر بودهام، گاهی مقابل دوربین سینما، و گاهی پشت صحنه، در جایگاه کارگردان. سه مسیری که هرکدام مرا کمی متفاوت ساختهاند.
شوریل
چند دقیقه از یک عمر بازی و کارگردانی
گزیدهای کوتاه از حضورم روی صحنه و مقابل دوربین، برای آنها که ترجیح میدهند بهجای خواندن، ببینند.
در حال اجرا
سایههای نیمهشب
نمایشی دربارهی حافظه، گناه و بخشش؛ روایتی در دل یک شب طولانی، به کارگردانی و بازی من.
ورکشاپها
چهلوپنج سال تجربه، در یک کارگاه
سالهاست شاگردانی را کنار خودم نشاندهام که میخواستند بازیگری یا نویسندگی را نه از روی کتاب، که از دل تجربه یاد بگیرند. در این ورکشاپها، از تکنیکهای صحنه تا ساختن شخصیت، از تمرینهای بداهه تا نوشتن یک نمایشنامهی کامل، هرچه را در این چهار دهه آموختهام، مستقیم و بیواسطه با شما در میان میگذارم.
افتخارات
نشانهایی از یک عمر روی صحنه
گالری
قابهایی از یک عمر روی صحنه
موسوی بازیگریست که سکوتش هم دیالوگ دارد.
— بخشی از گفتگوی اخیرم با مجلهی هنر و تجربه
بازتاب رسانهای
آنچه منتقدان نوشتهاند
«حضور او روی صحنه، درسِ صداقت به نسل تازه است.»
ماهنامه صحنه«نسلی که با موسوی، تئاتر را جدی گرفت.»
روزنامه شرق«موسوی بازیگریست که سکوتش هم دیالوگ دارد.»
مجلهی هنر و تجربهمصاحبههای تصویری
گاهی هم رو در رو، جلوی دوربین یک رسانه نشستهام
مصاحبه عربی من به زبان عربی با کانال عربی ورقة إيران حول محور و….. الی اخر
نظرات همکاران
کسانی که کنارم، روی صحنه یا پشت دوربین، ایستادهاند
«ده سال با او صحنهی مشترک داشتم؛ هنوز هم هر بار چیز تازهای از بازیاش یاد میگیرم.»
«کمتر بازیگری دیدهام که تا این حد، بیادعا، پای هر تمرین بنشیند.»
«روی صحنه که میرود، هیچکس دیگر برایم قابلتصور نیست؛ دقتش در کار، استاندارد گروه ماست.»
کنارم بودید؟ روی صحنه، پشت دوربین، یا هر جای دیگهای از این مسیر؟ خوشحال میشم تجربهتون رو اینجا با من در میان بذارید.
ثبت نظرهمراهی
در صورتی که مایلید از تازههای من باخبر بشید
کافیست با وارد کردن ایمیل خود، عضو خبرنامه شوید.
ارتباط با من